ارسال کننده خبر : خانم دیانا تبریزی 2 بهمن
گفتوگو با شبنم راعی؛ نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر «هذیانهای زنی مرده که شوهر داشت»
روایتی برگرفته از واقعیتهای زنانی که خشونت میبینند، نه از یک «مرد یا مردان» بلکه از ساختاری که زنانگی و مردانگی را برساخته تا یکی را برتر و دیگری را فرودست کند. یکی قوی باشد و دیگری ضعیف! روایت زنی است که میخواهد حرف بزند اما اجازه ندارد، محبوس شده است و نمیتواند خودش باشد. زیر بار این ستم شکسته است و در ساعات پایانی عمرش فرصتی دارد تا برای اولین بار زندگیاش را روایت کند، خودش روایت کند؛ آنچنان که دوست میداشت…
شبنم راعی در یک مونولوگ ۴۵ دقیقهای با چشمان بسته، این زن و داستانش را روایت میکند، آنچنان تلخ است شنیدن رنجهای زنی در اسارت، که وقتی زن، مردش را در خیالش میکشد آن را چنان واقعی میبینی که مستاصل میشوی و فکر میکنی زن با آنکه حق دارد اما چرا باید به جایی برسد که کشتن تنها راه باشد برای رهایی از خشونت!
