«نوشابه امیری»، با بیش از ۴ دهه سابقه فعالیت در عرصه روزنامهنگاری در این روزهای کرونازده در پاریس مشغول نوشتن سومین رمانش، «روزی که مهاجر شدم»، است.![]()
او روزنامهنگاری را در اواخر دهه ۱۳۵۰ در روزنامه «کیهان» آغاز کرد و یک سال پس از روی کار آمدن انقلاب، شغل خود را مانند بسیاری از همکارانش از دست داد، شاهد اعدام «رحمان هاتفی»، سردبیرش، و بازداشت و اعدام دیگر دوستان و همکاران و همسرش بود. در کارنامه مطبوعاتی نوشابه امیری گفتوگوهای زیادی با شخصیتهای مهم سیاسی دیده میشود. او تنها زن روزنامهنگار ایرانی است که با آیتالله «خمینی» گفتوگو کرده است. به مناسبت روز جهانی زن پای صحبتهای این روزنامهنگار پیشکسوت نشستهایم. ادامهی مطلب






