فرستنده خبر اقای فرداد عسکری ۱۳۹۵/۱۱/۱۷
تهران – ایرنا – صحبت هایش را با بغضی در گلو و اشکی در چشم شروع می کند و می گوید؛ چند سالی است ، هرکجا می رود هیچکس به دادش نمی رسد و تلاش هایش بیهوده است.
فقط 36 سال دارد و دو فرزند 16 و 19 ساله که هر کدام از آنها نیازهایی دارند، اما دستش خالی است. پدر، مادر و خواهری ندارد و شوهرش هم که 11 سال پیش فوت کرده است.
بغض گلویش، پس از چند دقیقه صحبت ، می ترکد و با صدایی همراه با گریه به حرف هایش ادامه می دهد که همسرش بجز بدهی هیچ چیز، برایش بجا نگذاشته است و او مانده است و 2 فرزندش .
