
۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵-ایران وایر
خبرگزاری «ایلنا» به نقل از نایب رییس اتحادیه رسمی زنان کارگر ایران نوشت: «زنان کارگر در بسیاری از واحدهای تولیدی و خدماتی، نخستین گروهی هستند که با کاهش فعالیت اقتصادی یا تعدیل نیرو از کار کنار گذاشته میشوند.»
«فاطمه وحدت» روز پنجشنبه ۲۴اردیبهشت۱۴۰۵ در این گفتگو ضمن اشاره به پیامدهای اقتصادی ناشی از شرایط بحرانی و جنگ، گفت: «در شرایط بحرانی، زنان کارگر بیش از دیگران در معرض اخراج قرار میگیرند؛ بهخصوص زنانی که سرپرست خانوار هستند و بار اصلی تأمین معیشت خانواده را بر دوش دارند.»
به گفته این عضو اتحادیه رسمی زنان کارگر ایران روایتهایی که از مناطق مختلف ایران منتشر میشود نشان میدهد که این موضوع، خاص یک شهر یا استان مشخص نیست و حتی تنها یک یا چند صنعت را در بر نمیگیرد.
به گفته فاطمه وحدت «زنان کارگر معمولاً اولین گروهی هستند که با کوچکترین بحران اقتصادی یا شرایط جنگی از محیط کار حذف میشوند.»
او در بخشی از این گفتگو تاکید کرده که حذف زنان کارگر از عرصه اقتصاد تنها مساله معیشت خانوادهها را تحت تاثیر قرار نمیدهد: «وقتی نانآور خانواده شغلش را از دست میدهد، کل خانواده آسیب میبیند؛ فرقی هم نمیکند زن باشد یا مرد.»
در بخش دیگری از این گفتگو به نبود حمایتهای موثر از زنان کارگر اشاره شده است. فاطمه وحدت با تاکید بر اینکه «هیچ اقدام عملی و فوری برای جلوگیری از اخراجها انجام نمیشود» میگوید: «همه از شرایط خبر دارند، اما نظارت جدی وجود ندارد.»
این عضو هیات رییسه اتحادیه رسمی زنان کارگر ایران به مصادیق فقر در جامعه اشاراتی داشته و گفته است: «این روزها آدمهایی را میبینیم که حتی برای خرید نان هم دچار مشکل هستند. اینها نشانههای کوچکی نیستند و اگر جدی گرفته نشوند، بعدها به بحرانهای بزرگ اجتماعی تبدیل خواهند شد.»
اخراجها در واحدهای تولیدی و ناامنی شغلی در روزهای پس از جنگ به شدت افزایش یافته است.
«زهرا بهروزآذر»، معاون زنان و خانواده «مسعود پزشکیان» میگوید حدود یکسوم بیمههای بیکاری ثبتشده در ۵۰ روز گذشته مربوط به زنان بوده است؛ آماری که با توجه به سهم پایینتر زنان در اشتغال رسمی، نشاندهنده آسیبپذیری بیشتر آنها در بحرانهای اقتصادی است.آمارهای رسمی در ایران نشان میدهد که ۲۲.۵ درصد خانوارهای کشور را زنان سرپرستی میکنند ؛ خانوارهایی که عمدتاً در گروههای آسیب پذیر و به حاشیه رانده شده جامعه قرار دارند.