روز شنبه هفتم بهمن ماه، آزیتا فروغی مطلق، شهروند بهائی ساکن مشهد جهت تحمل محکومیت خود راهی زندان وکیل آباد این شهر شد.

ادامه‌ی مطلب

نرگس محمدی، برنده جایزه نوبل صلح و کنشگر شناخته شده حقوق بشر زندانی در ایران، در نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل بر تبعیض جنسی علیه زنان در ایران تاکید کرد و خواستار «جرم‌انگاری آپارتاید جنسی و جنسیتی» شد.

این نامه که متن کامل آن روز جمعه ششم بهمن‌ماه ۱۴۰۲ در حساب‌های کاربری منسوب به نرگس محمدی در اینستاگرام و ایکس منتشر شد است از آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، خواسته شده که آپارتاید جنسی و جنسیتی را همانند «آپارتاید نژادی» به‌ عنوان «یکی از مصادیق جنایت علیه بشریت» شناخته و در اسناد بین‌المللی جرم‌انگاری کنند.

نرگس محمدی که برای پنجمین بار طی چند سال گذشته به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری خود بر مجازات‌هایش افزوده شده و در زندان است در این نامه بر این که «زیست زنان ایران در سایه حکومت جمهوری‌اسلامی دهه‌ها است که با انواع تبعیض‌های جنسی و جنسیتی روبه‌رو است» تاکید کرده و گفته است که این حکومت «به شکل سیستماتیک و هدفمند، با استفاده از تمام ابزار و قوای حکومت به‌ویژه با وضع قوانین‌، سیاست فرودست‌سازی زنان را پیش برده و حقوق انسانی زنان را سلب می‌کند.»

جمهوری اسلامی بعد از گسترش اعتراضات زن زندگی آزادی و خواست زنان برای انتخاب حق پوشش بصورت علنی و با مبارزه مدنی در خیابان‌های ایران همه توان خود را برای محدودسازی هرچه بیشتر آن‌ها به کار گرفته است.

قوای سه گانه جمهوری اسلامی در تلاشند قوانین مرتبط با تحمیل پوشش را با تدوین، تصویب و اجرا کردن قوانینی چون «لایحه حجاب و عفاف» سختگیرانه‌تر کرده و اقدامات تنبیهی را علیه زنان مخالف حجاب اجباری تشدید کنند.

بر اساس گزارش سالانه دیده‌بان حقوق بشر که روز ۲۱ دی‌ماه ۱۴۰۲ منتشر شد مقامات جمهوری اسلامی به «تلاش‌ به دوچندان کردن برای افزایش اقدامات تنبیهی علیه زنانی که قوانین حجاب اجباری را به چالش می‌کشند » متهم شده است.

نرگس محمدی در نامه تازه خود به دبیرکل سازمان ملل به چند مورد از «قوانین ضد زن» در حکومت جمهوری اسلامی ازجمله «عدم تساوی شهادت زن و مرد در دادگاه‌ها»، «نصف بودن دیه و ارث زنان در مقایسه با مردان» و «مجوزِ داشتنِ همزمان چهار زن عقدی برای مردان» اشاره کرده است.

در قوانین حکومت جمهوری اسلامی اخذ گذرنامه برای زنان باید با اجازه پدر یا همسر انجام شود. زنان همچنین برای تحصیل در رشته‌های دانشگاهی و  ورود به ورزشگاه‌ها نیز با مشکلات قانونی و عرفی مواجه هستند.

برنده جایزه نوبل صلح در این نامه تصریح کرده است که «حکومت‌های جمهوری‌ اسلامی و طالبان، سلطه بر زن را به‌ عنوان اهرمی برای بسط استبداد و سیطره و سرکوب بر کل جامعه روا داشته‌اند و از دین به عنوان پوششی برای استبداد و سلطه‌گری بهره می‌گیرند.»( ایران وایر ۷ بهمن ۱۴۰۲)

گزارش ها از ایران حاکی از ادامه بی خبری از شریفه محمدی، فعال کارگری زندانی در زندان سنندج، است.

«بیدار زنی»، رسانه‌ گروهی از کنشگران حقوق زنان، روز شنبه هفتم بهمن، در شبکه پیام رسان «ایکس» نوشت که این فعال کارگری زندانی که بیش از ۵۰ روز قبل در رشت، به دست نیروهای حکومتی بازداشت شد، بیش از سه هفته است که هیچ گونه تماسی با خانواده خود نداشته است. ادامه‌ی مطلب

مدیران کارخانه‌های لامپ “ایران زمین” در شهر بانه، به زنان شاغل در این واحدهای تولیدی هشدار داده‌اند که در صورت عدم ارائه رضایت‌نامه رسمی و ثبت‌شده همسرانشان، از کار اخراج خواهند شد. ادامه‌ی مطلب

روز شنبه هفتم بهمن ماه ۱۴۰۲، بهاره شیری، مادر علی عباسی از جانباختگان خیزش اعتراضی “زن، زندگی، آزادی” توسط  دادسرای شهرستان سمیرم تبلیغ علیه نظام و تحریک مردم به جنگ و آشوب، به قصد بر هم زدن امنیت، به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. ادامه‌ی مطلب

در پی تداوم فشارهای بر فعالان رسانه‌ای در ایران، منابع خبری از صدور احکام زندان برای دو روزنامه‌نگار زن؛ پریسا صالحی و غزاله زارع خبر دادند. ادامه‌ی مطلب

گروهی از دختران که جمهوری اسلامی برای اجرای رقص و آواز در ورزشگاه‌های دوحه به قطر اعزام کرده بود، تبدیل به سوژه‌ای برای یک پرسش‌گری شده است؛ چرا زنان در ایران حق خواندن و رقصیدن ندارند اما حکومت از آن‌ها برای «سفیدشویی» در جام ملت‌های آسیا استفاده می‌کند؟ ادامه‌ی مطلب

بنا بر اخبار رسیده از زندان اوین، در جریان اقدام اعتراضی بند زنان زندانی سیاسی اوین و اعلام اعتصاب غذای شصت و یک زن محبوس در این بند، «راحله راحمی» از زندانیان سیاسی این بند دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان انتقال یافت. ادامه‌ی مطلب