ارسال کننده: آقای محمود نعیمی 6دی

محسن کاکارش

آیا فمینیسم − که در اصل فکر و جریانی رهایی‌بخش بوده − در خدمت سرمایه‌داری نئولیبرال جهانی‌شده قرار گرفته است؟

این هشداری است که نانسی فریزر، فیلسوف سیاسی به تازگی نسبت به سرنوشت جنبش‌های فمینیستی داده است. با توجه به ویژگی‌های جامعه ایران، آیا جنبش فمینیستی در ایران هم سرنوشتی مشابه با جنبش‌های فمینیستی جهان داشته است؟ گفته‌ می‌شود جنبش فمینیستی ایران بر طبقه متوسط شهری تکیه دارد و طبقات پایین جامعه نتوانسته‌اند ارتباط ذهنی با این جنبش اجتماعی بگیرند. آیا این فاصله‌گیری از آرمان‌های اولیه جنبش فمینیستی نیست؟ ویژگی‌های جنبش زنان در ایران چیست و رویکرد آن نسبت به مسئله سیستم آموزشی چگونه است؟ این پرسش‌ها را با سعید پیوندی جامعه‌شناس در میان گذاشته‌ایم.

ادامه‌ی مطلب

ارسال کننده: آقای غلامعلی اخلاقی 6دی

رضا خندان جمعه ۶ دی‌ ۱۳۹۲: دو ساعتی می شود که از یک سفر یک روزه برای شرکت در مجلس ختم یکی از اقوام که دو روز پیش بر اثر تصادف جان‌اش را از دست داده است, به خانه برگشته ایم. علاوه بر چهره ی و حشت زده ی بچه‌ها و خاله‌شان و درب شکسته ی آپارتمان این هم تصویر گوشه‌ای از یکی از اتاق هاست که این چنین شخم زده شده است. هنوز دقیقا نتوانسته ایم چیزهایی را که برده شده است را لیست کنیم.

ادامه‌ی مطلب

https://www.facebook.com/photo.php?v=535375039891689&set=vb.405856312843563&type=2&Theater

کوردستان میدیا: رێوڕەسمی ساڵیادی راگەیەنراوی جیهانیی مافی مرۆڤ، بە بەشداریی ژمارەیەک کەسایەتی و نوێنەری پارتە کوردستانییەکان، لەوانە کۆمیتەی حیزبی دێموکرات لە ئاڵمان، بەڕێوەچوو.

بەپێی راپۆرتی کوردستان میدیا، شاندێکی کۆمیتەی حیزبی دێموکراتی کوردستانی ئێران ــ ئاڵمان بە سەرپەرستیی ”شەهریار نەقشبەندی” بەرپرسی کۆمیتە، لە رێوڕەسمی ٦٥ـەمین ساڵیادی جاڕنامەی گەردوونیی مافی مرۆڤ کە لەلایەن ”ناوەندی پارێزگاریی مافی مرۆڤ ــ ئێران” لە رێکەوتی ٢٤ی سەرماوەز ١٣٩٢ی هەتاوی لە شاری هانۆڤێری ئاڵمان رێکخرابوو، بەشداریی کرد.

ادامه‌ی مطلب

ارسال کننده: خانم زهرا مبینی 6دی

تا قانون خانواده برابر: تقاطع ها چه ربطی به فمینیسم یا به زندگی ما زنان و دختران دارد؟

شاید این واژه [اینترسکشنالیتی[1]] را دور و بر کلاس های درسی فمینیستی یا فضاهای اکتیویستی شنیده باشید. اگر هم نه، گاهی اوقات از اینکه نتوانسته اید به دلیل تعمیم پذیری درباره زنان و دختران برخی تجربه های خود را به درستی بیان کنید، احساس ناامیدی و سرخوردگی کرده اید.

شاید تجربه ای که داشته اید باعث شده تا بر روی یک جنبه از آن چه هستید تمرکز کنید و از جنبه های دیگر چشم بپوشانید. شاید به شما گفته شده هویت تان برای فمینیسم بیش از حد پیچیده است، یا دیده اید که برخی از نسخه های فمینیسم هویت شما را به عنوان یک زن یا دختر در مقابل هویت های دیگرتان قرار داده اند.

شاید از خود پرسیده باشید چگونه می توانم بخش های مختلف هویت خود را به هم مرتبط کنم؟ چه بخش هایی از هویت من به فمینیسم – به عنوان جنبشی برای پایان دادن به ظلم و ستم بر زنان و دختران- مربوط است؟ چرا برخی قسمت ها به نظر مرتبط می آیند در حالی که باقی هویت ها در سازمان دهی فمینیسم «رد» می شوند یا به حساب نمی آیند؟

ادامه‌ی مطلب

ارسال کننده: آقای محمود نعیمی 6دی

آزاده دربندی

١– کودکان مادر!
گاهی بعضی از مراکز و دوایر دولتی که دست شان توی آمار و ارقام است ، آمارهایی را اعلام می کنند که درحقیقت ، تف سربالاست برای آن ها و پرده از حوادثی هولناک برمی دارد که جمهوری اسلامی، یا عامل مستقیم آن است و یا مشوق ومبلغ آن. اخیرا یکی از مسئولین سازمان ثبت احوال اعلام کرده که درسال ۱۳۹۱ درایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی ازکودکان ۱۰ تا ۱۴ ساله فرزندانی بدنیا آمده اند. او آمار خود را به این شکل دسته بندی کرده است:
الف – از۴ مادر! ۱۰ ساله ، ۴ کودک.
ب – از ۱۷ مادر! ۱۱ ساله ، ۱۷ کودک.
ج – از ۵۰ مادر! ۱۲ ساله، ۵۰ کودک.
د – از ۲۷۵ مادر! ۱۳ ساله ، ۲۷۵ کودک.
ه – و از ۱۲۸۹ مادر! ۱۴ ساله، ۱۲۸۹ کودک به دنیا آمدند.

ادامه‌ی مطلب

ارسال کننده: خانم منیژه عباسیان6دی

در چند سال گذشته به‌ویژه پس از پایان جنگ ایران و عراق جمهوری اسلامی همیشه با معضل زیر بار نرفتن و عصیان جوانان روبرو بوده و همواره وجود این معضل عمیق اجتماعی را انکار کرده است. چرا؟ به این دلیل ساده که عصیان و نافرمانی جوانان بهترین گواه ورشکستگی ارزشهای اسلامی و نشانه روشن شکست تلاشهای حکومت اسلامی برای جلوگیری از تهاجم فرهنگ غربی و بارآوردن نسلی مطیع و سر به‌ زیر از جوانان بوده است. این عصیان، مظهر شکست آشکار رژیم اسلامی در تثبیت سیاست “یا روسری یا توسری” و پیاده کردن الگوی زن نمونه به ضرب خواهران و مأموران نهی از منکر است.

ادامه‌ی مطلب

ارسال کننده: آقای غلامرضا اخلاقی 6دی 

خبرگزاری هرانا – مصطفی کریم بیگی یکی از کشته شدگان در اعتراضات وقایع ششم دی ماه ۱۳۸۸ بود. او در حوالی خیابان نوفل لوشاتو مورد اصابت گلوله از ناحیه سر قرار گرفت.
خانواده وی می گویند پیکر او کالبد شکافی شده بود و اثر گلوله در پیشانی‌اش مشهود بوده است. هم‌چنین با وجود سکونت او در تهران، ماموران امنیتی اجازه دفن او را در شهر تهران نداده‌اند، به همین خاطر خانواده او مجبور شدند او را هنگام غروب آقتاب در شهریار کرج دفن کنند.
بهروز جاوید تهرانی به مناسب چهارمین سالگرد قتل وی گفتگویی با مادر وی انجام داده است که متن آن به شرح زیر است:
ابتدا ضمن تشکر از اینکه قبول کردید در سالگرد جانباختن ایشان با ما گفتگو کنید تشکر میکنم و از شما می خواهم به صورت مختصر ایشان را برای خوانندگان ما معرفی کنید.
مصطفی ۲۶ ساله بود، فرزند ارشد و تنها پسر خانواده. همه ی فامیل جور دیگری دوستش داشتند، پر از اطلاعات بود و اهل مطالعه، پسر منطقی و آرامی بود، برای آینده‌اش برنامه‌ها داشت اما…

ادامه‌ی مطلب

از آقای گلزار

در 17 آذر به گزارش ایلنا ، کارگران فصلی «هفت تپه» در اعتراض به محقق نشدن وعده‌ها با «نشستن در مزارع» منتظر پاسخگویی مسئولان مجتمع کشت و صنعت هفت تپه دست از کار کشیدند
در 18 آذر به گزارش ایلنا ، 500 کارگر پلی اکریل اصفهان به منظور استقبال از ۴ کارگری که در دور دوم اعتراضات کارگران بازداشت شده بودند رو به روی مسجد کارخانه تجمع کردند.
در 24 آذر به گزارش ایلنا ، حدود 600 کارگران شاغل و بازنشسته تامین اجتماعی شهرستان ساوه و زرندیه واقع در استان مرکزی با امضا طوماری خواستار پیگیری قانونی تخلفات مطرح شده در گزارش کمیته تحقیق و تفحص مجلس از سازمان تامین اجتماعی شدند.

ادامه‌ی مطلب

http://seda-tasvir.bashariyat.org/?p=1152