۷ شهریور ۱۴۰۵-ایران وایر
قاضیانی در یادداشتی که روز جمعه ۶ شهریور ۱۴۰۵ در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد، نوشت: «بعد از پنج سال، بعد از ماجرای زندان و ممنوعالخروجی، بالاخره برای دیدن و در آغوش کشیدن فرزندم به اروپا رفتم و برگشتم.»
او در جریان این سفر، یک کارگاه آموزشی یکروزه در موسسه «پرشیا فیلم» آلمان برگزار کرد. به گفته این بازیگر، درآمد حاصل از برگزاری این کارگاه با توافق او و مسئولان موسسه، به امور خیریه اختصاص یافته است.
قاضیانی دیدار با ایرانیان شرکتکننده در این کارگاه و انتقال تجربه به آنها را «ارزشمند» توصیف کرد و نوشت: «امیدوارم روزی تمام فاصلهها برداشته شوند و همه در یک جغرافیا، ایران عزیزمان، جانمان، کنار همدیگر باشیم.»
این بازیگر در پاسخ به پرسشهایی درباره علت بازگشتش به ایران نیز گفت پیش از آغاز فعالیت سینمایی خود مدتی در آمریکا زندگی کرده، اما «روحیه و توان روحی دوری از ایران» را ندارد. او افزود: «ایمان دارم همه ایرانیان دلتنگ ایران هستند.»
ممنوعالخروجی هنگامه قاضیانی پس از تشکیل پرونده قضایی برای او بهدلیل حمایت از اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» اعمال شد، اما مقامهای قضایی جزئیات، مستند قانونی و مدت دقیق این محدودیت را بهطور عمومی اعلام نکردند.
قاضیانی در آبان ۱۴۰۱، پس از کشتهشدن کیان پیرفلک، جمهوری اسلامی را «حکومت بچهکش» خواند و مقامهای حکومت را به کشتن کودکان و معترضان متهم کرد.
او دو روز پس از انتشار این نوشته، ویدیویی بدون حجاب اجباری از خود در یکی از خیابانهای تهران منتشر کرد و نوشت: «شاید این آخرین پست من باشد. از این لحظه به بعد، هر اتفاقی برایم بیفتد، بدانید که من تا آخرین نفس کنار مردم ایران هستم.»
نیروهای امنیتی روز ۲۹ آبان ۱۴۰۱ این بازیگر را بازداشت کردند. قوه قضاییه اتهامهای او را «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» اعلام کرد.
قاضیانی پس از انتقال به زندان اوین و تحمل سلول انفرادی، روز ۶ آذر همان سال با سپردن وثیقه آزاد شد. او در آبان ۱۴۰۲ نیز بهدلیل مخالفت علنی با حجاب اجباری بار دیگر به دادگاه احضار شد.
این بازیگر پس از آن اعلام کرد فعالیت حرفهای در سینما را کنار گذاشته است. او همچنین گفت پیش از آنکه وزارت ارشاد نامش را در فهرست بازیگران ممنوعالکار قرار دهد، در دوران حبس با جهان بازیگری خداحافظی کرده بود.
