فر ستنده خبر خانم لیدا اشجعی ۱۳۹۵/۸/۱۱

نوامبر 03

نوامبر 03
نوامبر 03
نوامبر 03
نوامبر 02
سپتامبر ۱۹۹۵ (۳۳)
۱٫ ما دولتهای شرکتکننده در چهارمین کنفرانس جهانی دربارة زنان،
۲٫ که در اینجا، در پکن، در پنجاهمین سال تأسیس سازمان ملل متحد گرد آمدهایم،
۳٫ عزم جزم کردهایم تا اهداف برابری، توسعه و صلح برای عموم زنان را در سراسر جهان به سود کل بشریت پیش بریم،
۴٫ اعلام میکنیم آراء عموم زنان را از سراسر جهان دریافت کردهایم و به چندگونی زنان و نقشها و شرایط آنان توجه داریم، یاد زنانی که در گذشته این راه را هموار کردهاند گرامی میداریم و از امیدی که قلوب جوانان را آکنده است الهام میگیریم،
۵٫ تصدیق میکنیم که در دهة گذشته منزلت زنان از پارهای جهات مهم پیشرفت کرده ولی این پیشرفت در همه جا یکسان نبوده و نابرابری زنان و مردان همچنان دوام آورده است و از اینرو موانع اصلی که پیآیندهایی جدی برای بهزیست عموم مردمان خواهند داشت همچنان برجاست،
نوامبر 02
الهه امانی
elahe-amani.jpg
16 سال اول قرن 21 چالش ها و فرصت های جدیدی در زمینه حضور زنان بر سر میز های مذاکره و گفتگو های دیپلماتیک به ارمغان آورد. از جنگ داخلی در سوریه تا جنگ در جنوب سودان، جنگ ها علیه دولت اسلامی/داعش و در یمن تا مناقشات ارضی در آب های جنوب چین و بحران پناهندگان در کشور های اروپایی، تعارضات رو به وخامت دارند و جنگ و خشونت با سرعتی هشداردهنده به فرسایش حقوق و کرامت انسان ها می پردازد. در نتیجه، صلح و به خصوص صلح پایدار به عنوان یکی از حقوق اساسی بشر از حاشیه صورت جلسه جهانی در حال حرکت به مرکز آن است. تعریف و بازتعریف نقش زنان در دیپلماسی، فرصت های جدیدی برای مشارکت زنان در این حیطه فراهم خواهد ساخت. به هر حال، ساختار قدرت موجود در بسیاری از زیرساخت های دیپلماتیک نابرابری جنسیتی و گاه رویه های تبعیض آمیز را تقویت می کند.
با وجود اینکه دیپلمات های زن همانند همتایان مرد شان، در گفتگو ها و مذاکرات، نماینده انتخاب کنندگان خویشند، باید به زنان فضای بیشتری در قلمرو دیپلماسی داده شود، چرا که برابری در مشارکت دیپلماتیک و سیاسی نقش مهمی در پیشرفت زنان به طور کلی ایفا می کند. مذاکرات صلح و تعارض، توافقنامه های صلح و تلاش ها برای بازسازی بعد از منازعه، وقتی که زنان حضوری چشمگیر بر سر میز دارند، پایدارتر و موثرتر هستند.[1] به خاطر مجموعه مهارت های متنوع و تجارب گوناگونی که زنان با آن ها مواجهند، تضمین این که زنان بر سر میز مذاکرات صلح حاضر باشند اغلب عاملی برای بهبود کیفیت توافق های حاصله و افزایش احتمال پیاده سازی معنادار این توافق ها دیده می شود.[2]
نه تنها جنگ، بلکه تنش های قبل از جنگ و بازسازی های بعد از آن زنان را به شکلی نامتجانس تحت تاثیر قرار می دهد. تجربیات و چالش هایی که زنان و دختران با آن روبرو هستند از تجارب و چالش های پیش روی مردان متمایز است.[3] و اغلب تجارب، دیدگاه و مهارت هایشان در بستر رفع تعارضات از قلم می افتد یا کم ارزش تلقی می شود و کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.[4]
نوامبر 02
نوامبر 02
منیرو روانی پور، فعال حقوق زنان و از نویسندگان موفق و شناختهشده معاصر ایرانی است. استفاده از عناصر طبیعی و میل به قهرمانپروری در قالب شخصیتهای زنانه از خصایص داستانهای منیرو روانی پور است. او نویسندگی را از دهه ۶۰ شروع کرد. زمانی که محدودیتهای بسیاری برای نویسندگان مستقل مرد و زن وجود داشت. هرچند سبک و زبان داستاننویسی منیرو در سه دهه گذشته تغییر کرده، اما نقش برجسته زنان در همه داستانهای او ثابت است. منیرو روانیپور: «من اولین نویسنده بودم که در کتاب کولی کنار آتشنشان دادم زنی به دنبال یک مرد میدود. در داستانهای دیگر، مردان دنبال زنان میافتادند.» ازجمله آثار موفق او میتوان به کنیزو، اهل غرق، آناهیتا و آواز عاشقانه یال، دل فولاد، نازلی و شور، شور، شورانگیز اشاره کرد. فعالیتهای منیرو روانی پور به داستاننویسی محدود نمیشود. او از فعالان جنبش زنان ایران و از اولین حامیان کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز علیه زنان است. منیرو روانی پور از زنان تأثیر گذار ایرانی در ادبیات معاصر ایران و پیگیر حقوق زنان ایرانی است.
نوامبر 02

*فرهنگی را میخواهیم ترویج کنیم که فرهنگ امام است
نوامبر 02
