۲۵ دی ماه ۱۴۰۴-کانون حقوق بشر ایران
کانون حقوق بشر ایران، پنجشنبه ۲۵ دیماه ۱۴۰۴ – همزمان با ادامه سرکوب سازمانیافته معترضان در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، فهرست اسامی ۳۵ تن از جانباختگان توسط کانون حقوق بشر ایران منتشر شد. منابع حقوق بشری اعلام کردهاند که این اسامی تنها بخش اندکی از آمار واقعی قربانیان است که به هزاران نفر میرسد.
جانباختگان؛ ثبت رسمی در برابر فراموشی سازمانیافته
با گذشت هفتهها از شروع اعتراضات گسترده علیه ساختار حاکم، نهادهای حقوق بشری بر ضرورت اعلام عمومی اسامی جانباختگان تأکید کردهاند. سکوت در برابر این قربانیان، به تجربه سالهای گذشته، نهتنها زمینه تحریف حقیقت و انکار مسئولیت را فراهم کرده، بلکه مسیر را برای تداوم خشونت باز گذاشته است.
بر همین اساس، کانون حقوق بشر ایران فهرستی از ۳۵ تن از جانباختگان اعتراضات سراسری را منتشر کرده است. این اقدام با هدف مستندسازی واقعیتها و مقابله با تلاشهای سیستماتیک برای حذف شواهد صورت گرفته است.
با این حال، به گفته منابع مطلع، این فهرست تنها «قطرهای از دریا» است و آمار واقعی جانباختگان راه آزادی، اعتراضات ۱۴۰۴ به هزاران نفر میرسد.
اسامی ۳۵ تن از جانباختگان راه آزادی درزیر آمده است:
امید ابویی
هلاکو ایوانی
زهرا بهلولیپور
دیار پورچهریق
محمد جعفری
نازلی جانپرور
عریشا حضوری
آیدا حیدری
امیرعلی حیدری
منصوره حیدری
علی دهقان
سیامک راشد
بهرام زاهدی
محمد زمانی
بیات سبحانی
برهاین سیدی
سعید شیرآلی
حسین شیرکول
نوید صالحی
امیرعلی ظاهری
عرفان فرجی
الیاس فرخاری
سجاد فیضی
مبین فیلی
مجتبی قربانی
جواد گنجی
بهروز منصوری
ریبین مرادی
خالد ملایی
آکو محمدی
محمد محمدلو
محمود موسوی
یونس مومنی
سلام میرانی
مجید واعظی
گزارشهایی از خشونت بیسابقه در سطح ملی
اطلاعات گردآوریشده از نقاط مختلف کشور، گویای اجرای یک سیاست سرکوب گسترده، هماهنگ و مرگبار از سوی نیروهای امنیتی است. این نیروها با استفاده از سلاحهای مرگبار، شلیک مستقیم به معترضان، و بازداشتهای فلهای، در تلاشاند تا اعتراضات مردمی را سرکوب کنند.
در تهران، پزشکان بیمارستانها از حجم بالای مجروحان و کشتهشدگان خبر دادهاند. یکی از پزشکان حاضر گفته است: «در اعتراضات ۱۸ دی، از ساعت ۹ شب تا ۶ صبح، ۱۸ عمل جراحی برای مجروحان گلولههای جنگی انجام شد. این سطح خشونت پیشتر سابقه نداشت.»
وی همچنین اضافه کرده: «بسیاری از کشتهشدگان پیش از رسیدن به بیمارستان جان باختهاند. تنها در یک بیمارستان، طی ۲۴ ساعت، بیش از ۸ نفر که مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند، جان خود را از دست دادند.»
لزوم ورود سازمان ملل برای تدقیق و ثبت حقایق
قطع اینترنت، سانسور شدید، و تهدید خانوادههای جانباختگان، امکان جمعآوری آمار دقیق را به شدت محدود کرده است. در چنین شرایطی، نهادهای حقوق بشری تأکید دارند که تنها راه دسترسی به تصویر واقعی کشتار، ورود فوری و مستقل سازمان ملل متحد به کشور و انجام تحقیقات میدانی است. کانون حقوق بشر ایران خواستار تشکیل هیأت حقیقتیاب بینالمللی با اختیارات کامل شده است تا آمار دقیق جانباختگان، شرایط مرگ آنها و مسئولان این جنایتها مشخص شوند.
