جزییات بیشتر از مرگ زن جوان ایذه‌ای در روستای اردوت سوسن

۷ اسفند ۱۴۰۳ ایران وایر

روز دوشنبه ششم اسفندماه ۱۴۰۱ ویدیویی از پیکر بی‌جان یک زن جوان در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد که گفته می‌شد «تازه عروسی» است که به دلیل نبود امکانات و توسعه نیافتگی روستای اردوت، بخش سوسن، شهرستان ایذه جان باخته است. سمیرا راهی روزنامه‌نگار با انتشار جزییات بیشتری در این باره نوشت: «هاجر احمدی، ۲۵ ساله، روز ۲۹بهمن۱۴۰۳ تنها به دلیل یک درد شکمی ناگهانی عدم وجود آمبولانس، جاده مناسب و مرکز بهداشت جان خود را از دست داده است.»بنا بر اطلاعاتی که خانم راهی به آن دست یافته خانواده این زن جوان کمتر از ۲ ماه دیگر قرار بود مراسم ازدواج او را برگزار کنند.سمیرا راهی به نقل از یک منبع آگاه نوشته است: « حوالی ساعت ۸:۴۵ دقیقه ۲۹بهمن‌۱۴۰۳، هاجر از ناحیه شکم احساس درد می‌کند، بعد از چند دقیقه این درد با حالت تهوع و استفراغ شدت می‌گیرد. به‌دلیل نبودن خط تلفن در این روستا و عدم آنتن‌دهی مناسب تلفن همراه، خانواده برای تماس با مرکز اورژانس ۱۱۵ دچار مشکل می‌شوند. بعد از مدتی، درنهایت موفق می‌شوند وضعیت را به نزدیک‌ترین روستا که دارای خانه و مرکز بهداشت است گزارش کنند.» به نوشته سمیرا راهی خانواده هاجر احمدی بعد از ناامید شدن از ارسال آمبولانس، از جوانان روستا امداد می‌طلبند. اهالی با کمک هم یک «چوب‌بست» می‌سازند و هاجری که از درد از حال رفته است را روی آن قرار می‌دهند تا با پای پیاده به مرکز بهداشت برسانند: «تنها راه عبور برای رسیدن به بخش‌ها و روستاهای دیگر،‌ یک پل چوبی و کابلی است که زمان تردد، تنها یک نفر می‌تواند از آن عبور کند. به همین دلیل، امکان عبور دادن هاجر بر روی این چوب‌بست همراه با چند نفر دیگر، ممکن نبود.» به گفته منابع محلی  در طی سه روز (از ۲۶ تا ۲۹بهمن۱۴۰۳) در روستای اردوت، دو تن از اهالی به‌دلیل عدم امکانات کافی بهداشتی و زیرساختی، جان خود را از دست داده‌اند. در ویدیویی  که از این ماجرا در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده  فردی با اشاره به محرومیت این منطقه خطاب به مقامات کشوری می‌گوید: « اگر خدایی باشد او نزد خدا از شما شکایت می‌کند. بعد از چهار دهه برای این منطقه چه کردید؟ نه مدرسه داریم، نه امکانات بهداشتی.» بخش سوسن‌ از توابع ایذه از جمله مناطق بکر و ناشناخته استان خوزستان است. منطقه‌ای کوهستانی با تعداد روستاهای بسیار و پراکنده که به دلیل نامناسب بودن جاده‌ها و سختی شرایط رفت و آمد از داشتن ابتدایی‌ترین امکانات مثل جاده، برق، آب، مدرسه و بهداشت محروم هستند.