این‌جا ایران است، مادران داغدارند؛ رنجی در دو سوی میله‌ها ۱ اسفند ۱۴۰۳

۱ اسفند ۱۴۰۳ ایران وایر

«زندان هم ببرید، هر جا ما را ببرید، ما از شما نمی‌ترسیم. شما باید از ما بترسید.» این جمله‌ای است که «سکینه محمدی» مادر «ابراهیم کتابدار» از کشته‌های اعتراضات سراسری آبان ۹۸ گفته است. همان‌وقت که جمهوری اسلامی تعدادی از مادران داغ‌دار و دادخواه آن سال را بازداشت کرده بود. دهه‌ها است که به اندازه عمر سرکوب‌گری جمهوری اسلامی، جنبش بعد از جنبش، مادران بیشتری به جمع مادران دادخواه می‌پیوندند, برخی جلوی درهای زندان برای گرفتن خبری از فرزندان خود، برخی با فرستادن پیام‌های ویدیویی و برخی هم پشت میله‌های زندان. هرچه پیش‌تر می‌رویم اما، رنج خانواده‌های زندانیان و کشته‌ها نه فقط به بازداشت و محکومیت بلکه به مرگ آن‌ها هم رسیده است. آن‌ها که دق یا سکته می‌کنند و آن‌ها که به سمت انتخاب مرگ خودخواسته می‌روند. تنها در هفته اخیر، رنج سه مادر خبری شد، یک مادر سکته کرد و جان داد، دیگری مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت و یکی هم در زندان، به سمت مرگ خودخواسته قدم برداشت.